
Lesung:
Scho fümfasiebzig is da Karḷ,
schwingt ôllawäu no s Doppe(l)paddḷ,
fôat imma no séa flott min Radḷ,
drum auch das wohlgefôamte Wadḷ
wia von an jungen, feschn Madḷ!
Und sein Fümfasiebzga glauwast nie!
„Häxtns dreiasiebzig“, sôgat i;
und, sixtas, mid n Schpuat griagst sowos hi,
sché in Bewégung bleim, dés is da Kii,
da Schḷissḷ quasi vun da Gerjatrie.
Fia s Hian muasst ôwa – ḷogisch! – aa wôs tuan,
und dôô is aa da Karḷ wieda vuan!
Direkt a Phiḷosoph, héast, is a wuan,
ḷést Biachln, wo s ma rauchat aus dé Uan,
und d Ḷust aum Ḷésn gingat ma vaḷuan!
Biachln, wia vun Richard David Precht,
gaunz ohne Sex und Kreim, mei Ḷiawa, echt!
Biachln, wo mia s Gsicht eischḷôfm mecht,
dé ḷest a schtôd zum schḷôfm in dé Nächt!
Fia s Hian is dés natiaḷich gôa ned schḷecht.
Ôjd wéan sojjt ma ôlle wia da Karḷ:
In Wôssa umrian mid n Paddḷ,
fleißig trénian aa mid n Radḷ.
Und dass es Hian gsund bleibt und ned nua s Wadḷ:
wôs Gscheids ḷésn schtôd n Musikantnschtadḷ!

Lieber Karl, nur weiter so bis 120!
Zur erfolgreichen Absolvierung eines Dreivierteljahrhunderts wünschen wir Dir alles erdenklich Gute!
Loisl, Pepi und Rudi
Hinterlasse einen Kommentar